ॐ
✦
१
- स्वरूप-लहरी, सबाह्याभ्यंतरी |
- सर्व विश्वांतरी, व्यापुनिया ||१||
- पावसी मानसी, अणुरेणुयासी |
- झंकार नित्यासी, सोऽहं सोऽहं ||२||
- नेक सोऽहं भावे, एकरूप व्हावे |
- स्वरूपी त्या जावे, विश्रांतीसी ||३||
- ज्ञानियाची भक्ति, ज्ञानियाची युक्ति |
- कृष्णदास चित्ती, ठसलीसे ||४||
२
- नित्य निर्विकार, राही गा तू मना |
- स्व-स्वरूप ध्याना, सोडू नको ||१||
- कोरोना कोरोना, नको जप मना |
- स्वामी आशीर्वचना, विसरू नको ||२||
- भय मनी नाणा, कर्तव्या ना उणा |
- दास श्रेष्ठ जाणा, सद्गुरूंचा ||३||
- कृपेच्या त्या खुणा, दावितसे राणा |
- पावसी शरणा, कृष्णदास ||४||
३
- स्मृति पावसेची, नित्य आम्हां साची |
- वार्ता विरहाची, न बाधेचि ||१||
- स्वामी स्मर्तृगामी, क्षणे येतो जातो |
- ठायीच स्मरतो, आम्हीं त्यासी ||२||
- ध्यानी मनी स्वामी, सोsहं सोsहं स्मरणी |
- साधनेची खुणी, हीच असे ||३||
- विश्वाकार स्वामी, दास आम्ही नामी |
- आनंदा ना कमी, कृष्णदास ||४||
४
- ध्यास तो पावस, आस मनी पावस |
- वास व्हावा पावस, नित्य आम्हां ॥१॥
- मनी हीच आस, असे गा भक्तांस |
- क्षणोक्षणी मानस, पावस लक्षे ॥२॥
- सुमुख सुंदर, स्मित-हास्य मुखावर |
- प्रेमळ स्वामीवर, आम्हां हृदयी॥३॥
- स्वामी कृपाळुवा, लाविलासे लळा |
- कृष्णदास बाळा, सांभाळितो ॥४॥
५
- पावसीचे बाळ आम्ही, कापे कळीकाळ |
- गर्जे सदाकाळ, सोऽहं हृदयी ॥१॥
- नाथपंथी स्वामी माझा, आम्ही हो सनाथ |
- माथ्यावरी कृपाहस्त, जाहलो निश्चिंत ॥२॥
- चालतो हळुहळू, निर्गुणाचा पंथ |
- स्वामी सगुणात, लीला करी ॥३॥
- अनंतात स्वामी, प्रत्यक्ष अनंत |
- कृपेचा ना लागे अंत, कृष्णदासा ॥४॥
६
- कुणी देखियेले, ब्रह्म ते रे सांगा |
- निर्गुणाच्या अंगा, सगुणी गा ॥१॥
- निर्गुणाचे गुण, सगुणी आले |
- पावसी देखिले, स्वरूप-ब्रह्म ॥२॥
- कोण क्रीडा करू शके, निर्गुणासंगे |
- स्वामीसंगे, आम्ही क्रीडा केली ॥३॥
- प्रेमे नाचू गाऊ, सारे आनंदात |
- क्षेत्र पावसेत, कृष्णदास ॥४॥
७
- आता कैसे काय, सद्गुरुंसी ध्याऊ |
- मना नाही ठावू, उरलासे ॥१॥
- मन माझे नेले, सद्गुरूने विलया |
- चरणांसी ध्याया, उरले काय ॥२॥
- पावसीचा स्वामी, काम करी नामी |
- हृदयीच विश्रामी, कृष्णदास ॥३॥
८
- नाच नाच सखया, पावसेच्या अंगणात |
- अनंत अनंतात, बैसलासे ॥१॥
- द्वारी राहू तिष्ठत, वाचे नाम गात गात |
- भक्तिने गा डोलत, स्वरूपनाथ ॥२॥
- स्वामी रंगे सोऽहं संगे, भक्त रंगे स्वामी संगे |
- कृष्णदास गात अभंगे, रंगलासे ॥३॥
९
- भक्त आले सारे नामी, पलंगासी हासे स्वामी |
- दिसतसे दिवस नामी, भक्तिभावे नाचू आम्ही ॥१॥
- ॐ राम कृष्ण हरी, नाम गर्जते वैखरी |
- तोचि हरी पलंगावरी, कवतुक डोळेभरी ॥२॥
- हास्य स्वामी मुखावरी, मोद भक्तांसी अंतरी |
- कृष्णदास नाचे डोले, स्वरूपानंद हृदयांतरी ॥३॥
१०
- स्वामी कां गां मौनावला, देहभान विसरला |
- सोऽहं जपता नामावळी, सोऽहं तो ही अस्तवला ॥१॥
- भक्त तिष्ठे दर्शनाला, करीतसे प्रार्थनेला |
- उगी उगी जागा होई, देई देई दर्शनाला ॥२॥
- जागृत अंंतराला, स्वामी कधी अंतरला |
- कृष्णदासासकट, गिळियेले ब्रह्मांडाला ॥३॥
११
- ब्रह्मांडाची काय मात, स्वामी नित्य हृदयात |
- सोऽहं सोय या पिंडात, दावुनिया उघडे गाठ ॥१॥
- खूण घ्यावी ध्यानी नीट, मार्ग असे जरी बिकट |
- कृपा स्वामींची अचाट, लंघू सहजी सर्व घाट ॥२॥
- माया करी थयथयाट, परि कृपेचा त्या काय थाट |
- घेऊनिया सहजी घोट, कृष्णदास ब्रह्मांडात ॥३॥
१२
- स्वामी स्वामी गात गात, चला जाऊ पावसेत |
- आनंदाने डोलतसे, स्वामी माझा स्वरूपनाथ ॥१॥
- कैसा आलो पावसेत, भक्ता आश्चर्य निश्चित |
- स्वामी झाला कृपावंत, आणितसे नकळत ॥२॥
- नकळत आलो परि, कळे खूण लई भारी |
- जपा सोऽहं श्वासावरी, पोहोचाल पैलतीरी ॥३॥
- ऐलतीरी भक्त सारे, स्वामी असे पैलतीरी |
- पावसची नाव भारी, कृष्णदास पैलतीरी ॥४॥
१३
- ऐलथडी पैलथडी, खेळू खेळ दो घडी |
- वाटाड्या स्वरूपनाथ, लाभलासे सवंगडी ॥१॥
- मार्गामार्गाची ना वेडी, उरली ती काही कोडी |
- लाभलीसे स्वामीसाथ, साथ कित्ती भली तगडी ॥२॥
- लागता सोऽहं गोडी, नित्य जडे ती आवडी |
- विषयाची सुटे खोडी, कार्यकारण तुटे बेडी ॥३॥
- पावसची भेट जोडी, परमार्थाची बैसे घडी |
- भक्त कृष्णदासा नित्य, स्वामीदर्शनाची ओढी ॥४॥
१४
- दान काय मागो आम्हीं, स्वामींचे हो दास |
- स्वामी हृदयी नित्य खास, करीतसे वास ||१||
- स्वामीप्रेमसुख गोडी, लागली जीवास |
- नाही आता नाही आस, स्वरूपाचा ध्यास ||२||
- सोsहं तंतू ऊर्ध्व ऊर्ध्व, खेचे सावकाश |
- स्वामी अलगद श्वास, नेई आकाशास ||३||
- आकाशात विहरे स्वामी, भक्ता घेई बरोबरी |
- कृष्णदास वर्णी थोरी, पावसेची तऱ्हा न्यारी ||४||
१५
- स्वरूपनाथ महासिद्ध, दास आम्ही त्याचे |
- श्रीमंत जणू नृपाचे, प्रजाजन साचे ॥१॥
- अष्टमहासिद्धि, लोळती चरणी |
- दास-मनोरथ धणी, पुरवितो सहजी ॥२॥
- काय मागू त्यासी वाचे, दास हो फुकाचे |
- कृष्णदास खास त्याचे, लळे पुरवी साचे ॥३॥
१६
- स्वरूपनाथ महासिद्ध, नाथपंथी थोर |
- पावसग्रामी भरे नित्य, त्याचा दरबार ॥१॥
- दर्शनासी आलो, चरणांवरी ठेवू शिर |
- स्वामीमूर्ती देखोनिया, हर्षे भरे उर ॥२॥
- शांत निवांत नीरव, ठाव घेतसे अंतर |
- मन होय निर्विकार, ऐसा असे दरबार ॥३॥
- सोऽहं सोऽहं वारंवार, श्वास चाले खालीवर |
- त्याचा घेवोनि आधार, पद पाव निराकार ॥४॥
- स्वामी उपदेशी सार, धरोनिया वर्ते धीर |
- केला आहे अंगिकार, तुटेल की येरझार ॥५॥
- नको होऊ उतावीळ, सोऽहंनेच लाभे बळ |
- कृष्णदास बाळा कवळ, माय स्वामी दे तात्काळ ॥६॥
१७
- अलख अलख गर्जे नाथ, सोsहं सोsहं घ्यावी साथ |
- तोचि असे परम स्वार्थ, साधा आपुलाले हित ॥१॥
- नाथपंथ उपदेशत, निवृत्तीसी गुह्य कथित |
- ज्ञानोबाने महाराष्ट्रात, उघडली मुक्ति पेठ ॥२॥
- तोचि आला स्वरूपनाथ, रत्नागिरी पावसेत |
- सोsहं सोsहं घोष करीत, वसतसे अनंतात ॥३॥
- माथा ठेविताचि हस्त, सोsहं ह्रदयी प्रकटे खचित |
- पावसी जाता भक्त, अनुभव होई त्वरित ॥४॥
- जा रे जा रे धावा तेथ, पेठ असे पावसेत |
- कृष्णदास ह्रदयी ध्यात, पावसीचा स्वरूपनाथ ॥५॥
१८
- उठ उठ जागा होई, पावसेची माय पाही |
- पुकारते तुज बाही, पावसेत येई येई ॥१॥
- सोsहं सोsहं मृदुल कवळ, ये ग बाळा तुज देई |
- गोड गाईल अंगाई, तेणे “जाग” तुज येई ॥२॥
- विषयांचे भय नाही, स्वरूपीच “नीज” ठायी |
- जन्म ऐसा सफळ होई, आत्मरूप ठाई ठाई ॥३॥
- जन्मोजन्मींची पुण्याई, येणे रिती फळा येई |
- धाव धाव कर घाई, खुणाविते स्वरूपाई ॥४॥
- कृपाळू प्रेमळाई, लेकुरांसी गूज देई |
- कृष्णदास बाळ गाई, स्वरूपाची नवलाई ॥५॥
१९
- गुलाबी कांतीचा, स्वामीराज माझा |
- कैवल्याचा राजा, पावसेत ||१||
- ज्ञानमुद्रा हस्त, असे उभावत |
- भक्तांलागीं देत, आशीर्वच ||२||
- मंद-स्मित मुख, मोहक वेधक |
- पहावया भूक, नित्य आम्हां ||३||
- स्वामीसंगे नित्य, क्रीडा करू आम्हीं |
- पावसेच्या धामी, कृष्णदास ||४||
२०
- खुणावतो या रे, स्वामीराज माझा |
- हितार्थ साधाया, जीवनाचा ||१||
- सोsहं-गूज गोष्टी, अध्यात्माची सृष्टी |
- पाववितो तुष्टी, भक्तराजा ||२||
- नको तो विलंब, त्वरित धावा या |
- पावसेची माया, दुर्लभ ती ||३||
- सुलभ ते आम्हां, झाले भक्तियोगे |
- स्वरूपानंद भोगे, कृष्णदास ||४||
२१
- पावस आमुचे, पराशांति ठाणे |
- ईश्वराचे देणे, भक्तांलागी ||१||
- शांतीची पै शांति, करीते विश्रांती |
- नाही काही भ्रांती, पावसेत ||२||
- शरण चरणी, नाही रे विनवणी |
- आपंगितो धनी, तात्काळचि ||३||
- उघडेल जरी, पुण्याची हो खाणी |
- कृष्णदास वाणी, प्रचितीची ||४||
२२
- स्वरूपाच्या रूपे, आनंद तो नांदे |
- लावील तो छंदे, सर्वकाळ ||१||
- आनंदाच्या छंदी, भक्तांची हो मांदी |
- पावसेत नांदी, सर्वकाळ ||२||
- अखंडचि जागा, भक्तहित काजा |
- तो स्वरूपराजा, तिष्ठतसे ||३||
- नश्वर दुःखाचा, काय तेथें पाड |
- पावस ते गोड, कृष्णदासा ||४||
२३
- भ्रमर तो देख, करी गुंजारव |
- मौनाचा अभाव, असे तेथ ||१||
- तैसे नव्हे देख, स्वरूपाचे सुख |
- मौन वेद देख, काय सांगो ||२||
- घ्यावया प्रचित, जावे पावसेत |
- स्वरूप सेवित, असे राणा ||३||
- जाताचि शरणा, दाविल तो खुणा |
- तेथ मौन जाणा, कृष्णदास ||४||
२४
- पावसची भक्ति, देईल हो मुक्ति |
- स्वरूपाची शक्ति, वसे तेथ ||१||
- अनंती अनंत, शक्ति ती अनंत |
- न लागेचि अंत, कुणालाही ||२||
- भजता निवांत, स्वरूपाचा प्रांत |
- प्रवेश तो होत, अलगद ||३||
- स्वामीकृपे तेथ, प्रवेशिता आत |
- सद्गद तो होत, कृष्णदास ||४||
२५
- गुरू स्वरूपानंद, घेऊ त्याचा छंद |
- सेवू मकरंद, स्व-स्वरूप ||१||
- आपणां आपण, पाहातसें तेथ |
- वाचा दिठी तेथ, मौनावते ||२||
- गुरू नाही शिष्य, ईश्वर तो साक्ष |
- अलक्ष्यात लक्ष, लागतसे ||३||
- दावितसे खूण, हवी त्याची जाण |
- मूक ओळखून, कृष्णदास ||४||
२६
- नाथपंथी हेत, दावावे स्वहित |
- कृपे सुषुम्नेत, प्रवेशवी ||१||
- मग तो आरोह, अन् अवरोह
- अभ्यासाचा मोह, आवरे ना ||२||
- कृपेने प्रवेश, कृपे अवकाश |
- दीर्घ होय खास, कृपाचि ती ||३||
- मति गति होय, कृपे निर्विशेष |
- दासाचा तो दास, कृष्णदास ||४||
२७
- नमन अमन, करील ते जाणा |
- पावसचा राणा, मनीं ध्या रे ||१||
- पाहे शुद्ध भाव, इतर ते वाव |
- कृपेचा वर्षाव, सदा करी ||२||
- धरोनिया करी, विहरतो वरी |
- सोsहं वारी करी, भक्तांसवे ||३||
- पावसची वारी, मुक्ति त्यासी वरी |
- चिदाकाशावरी, कृष्णदास ||४||
२८
- आळंदी ज्ञानाई, तीच स्वरूपाई |
- दावी नवलाई, पावसेत ||१||
- नाथपंथी दोहीं, सोsहं सोsहं गाई |
- नवनीत दोही, जीवदेही ||२||
- परमहंस ते, पद ते लाभते |
- गूज आकळते, अध्यात्माचे ||३||
- सोsहं साधनेची, दाविलीसे थोरी |
- कृष्णदासा वारी, पावसेची ||४||
२९
- सोsहं सुदर्शन, चक्र नवनाथ |
- साधका रक्षित, सर्वकाळ ||१||
- विषयांचे भय, मनाचा हो लय |
- स्वरूपाची सोय, दावितसे ||२||
- ज्ञानोबाने दिले, स्वरूपाते आले |
- पावसी स्थापिले, तेचि पहा ||३||
- शिरता चक्रात, खेचितो केंद्रात |
- महाशून्याआत, कृष्णदास ||४||
३०
- सोsहं सोsहं गूढ, वाटे अवघड |
- बिकट तो चढ, साधकांसी ||१||
- ऐसें नव्हे काही, कल्पना ती पाही |
- तीच आड येई, प्रगतीच्या ||२||
- स्वस्थ बैसोनिया, सद्गुरू स्मरावा |
- श्वास निरखावा, कैसा वर्ते ||३||
- तयाचेंचि ध्यान, करता अमन |
- कृपेचि ती खूण, सद्गुरुंच्या ||४||
- श्वासाचा तो लय, मनाचा विलय |
- ब्रह्मरंध्री जाय, प्राण पाही ||५||
- ऐसा लागे छंद, नित्य मकरंद |
- चाखितसे मंद, कृष्णदास ||६||
३१
- अंतरीची शांति, ढळेचि ना संती |
- न पडेचि भ्रांति, पावसेत ||१||
- शांतिब्रह्म तेथ, वसे अनंतात |
- दर्शने हो शांत, मन तुझे ||२||
- तेथ प्रवेशता, विचारांचा गुंता |
- लोपतो सर्वथा, प्रचित ये ||३||
- संत दर्शनाची, वर्णितो महति |
- स्वरूपाची शांति, कृष्णदास ||४||
३२
- ज्ञानमुद्रा धरी, ज्ञानदान करी |
- उभावुनि करी, स्वामीराय ||१||
- नेत्रांचिये द्वारी, स्पर्शितो आधारी |
- खेचितसे वरी, प्राण तो गा ||२||
- सुषुम्नेची वारी, कृपे सुरू करी |
- नेई सहस्रारी, अविलंबे ||३||
- घेऊनि दर्शना, नमुनि चरणा |
- स्वरूपाच्या स्थाना, कृष्णदास ||४||
३३
- आनंद आनंद, स्वरूपात धुंद |
- आनंदाचा कंद, पावसेत ||१||
- नाचो बागडतो, स्वरूप अंगणी |
- स्वरूपाची वाणी, सेवित गा ||२||
- स्वामींचे बालक, आम्ही खास नेक |
- कृपेची त्या फेक, आम्हांवरी ||३||
- स्वामी हासे मंद, भक्तांसी आनंद |
- स्वरूपाचा नंद, कृष्णदास ||४||
३४
- स्वामी सोsहं राजा, भक्तांचिया काजा |
- करीतसे ये जा, ब्रह्मांडात ||१||
- पावसच्या ठाणी, निर्विकल्प ध्यानी |
- भक्त लक्षी मनी, सर्वकाळ ||२||
- भक्तांच्या स्मरणी, वायुवेगे धनी |
- त्वरित धावोनि, रक्षितसे ||३||
- आम्हां चिंतामणी, पावसचा दानी |
- नुरे चिंता मनी, कृष्णदासा ||४||
३५
- संत झाले मुक्त, मुक्त झाले भक्त |
- परि पावसेत, स्वामी वसे ||१||
- वसे समाधीत, संजीवन त्यात |
- भक्तांच्या हृदयात, स्वामी माझा ||२||
- करुणा सागर, नित्य निरंतर |
- कृपेची पाखर, भक्तांलागी ||३||
- कृपाछत्र भव्य, अनुभव दिव्य |
- स्वामी सदा सेव्य, कृष्णदासा ||४||
३६
- देह न आम्ही, चैतन्य स्वरूप |
- पावसीचा तात, गर्जतसे ||१||
- बैसावे निवांत, सोsहं सोsहं ध्यात |
- पवनाचा हात, धरोनिया ||२||
- देह मन सारे, विलय पावे रे |
- आत्मरूप सारे, दर्शन ते ||३||
- चराचर व्याप्त, चैतन्य सर्वत्र |
- दान ते इच्छित, कृष्णदास ||४||
१
- आत्मा शुद्ध घन, चैतन्य निर्गुण |
- आपणा आपण,पाहतसें ||१||
- स्व-संवेद्य खूण, दाविल ती कोण |
- पावस ते स्थान, मनी आणा ||२||
- स्वरूपाचा राणा, वसे तेथ जाणा |
- मार्गाच्या त्या खुणा, निरोपिल ||३||
- स्वरूप सदया, स्वार्थ हा साधाया |
- लागतसे पाया, कृष्णदास ||४||
३७ /span>
- बाळ माते लक्षी, माता बाळ लक्षी |
- दोहोंचे अलक्षी, लक्ष लागे ||१||
- ऐसा परमार्थ, परम तो स्वार्थ |
- दावाया समर्थ, स्वरूपराज ||२||
- दावितसे खुणा, संपूर्ण लक्षणा |
- लक्ष ज्याचे उणा, ठकलासे ||३||
- अहंभाव पिसे, गुरूंसी नकोसे |
- सांगे तुम्हां ऐसें, कृष्णदास ||४||
३८
- निर्मळ जे मन, लक्षी ना जो मान |
- नसे अहं भान, शिष्योत्तम ||१||
- कुटील मत्सरी, व्यर्थ ताठा करी |
- बरोबरी करी, सद्गुरूंसी ||२||
- दंभ मनी परी, नम्र दावी वरी |
- सर्वज्ञ तो हरी, काय नेणें ||३||
- आपणचि श्रेष्ठ, इतर कनिष्ठ |
- त्याची बुद्धि भ्रष्ट, स्पष्ट जाणा ||४||
- गुरूंसी विनम्र, वर्ते विनयेसी |
- पात्र तो कृपेसी, सद्गुरुंच्या ||५||
- वाटे सोपे परी, मृत्यू जैसे वरी |
- वर्णी शिष्य थोरी, कृष्णदास ||६||
३९
- पावसचा प्रांत, स्वरूपाचा प्रांत |
- बैसला अनंत, अनंत-निवासी ||१||
- तोचि स्वामी मनी, आणिक तो ध्यानी |
- एकल्याही क्षणी, विसंबेना ||२||
- मज नाही स्मृति, आठव तो देती |
- धारियेलें हाती, त्याने मज ||३||
- काय चिंता भीती, समर्थ तो पाठी |
- पावला निश्चिन्ति, कृष्णदास ||४||
४०
- पावसी पंतोजी, प्रेमळ अति जी |
- छडी न हाती जी, स्वरूपाच्या ||१||
- मग काय भीती, बालके नाचती |
- खाऊ ती मागती, वारंवार ||२||
- अभ्यासाच्या कथा, दूर त्या सारता |
- राग नाही नाथा, कदाकाळी ||३||
- स्वरूप साजिरे, ब्रह्म ते गोजिरे |
- असे ते गोचरे, बालकांसी ||४||
- ऐसीं स्वरूपाची, शाळा पावसची |
- पूर्वपुण्याईची, कृष्णदासा ||५||
४१
- ज्ञानोबांचे ज्ञान, भावार्थ-दीपिका |
- आंगविले देखा, ऐसा कोण ||१||
- येरा गबाळ्याचे, नाही आवाक्याचे |
- शब्द-पंडितांचे, खेळणे ते ||२||
- नाही आंगवणे, व्यर्थ मिरविणे |
- दुज्या प्रवचने, झोडणे ते ||३||
- निश्चयाचा मेरू, कमालीचा धीरू |
- तोचि तो स्वीकारू, आव्हान हे ||४||
- एक पावसीचा, रामचंद्र साचा |
- परिपक्वतेचा, याच युगी ||५||
- इतरांनी मौन, उगी ते धरावे |
- नाथ ते स्मरावे, स्वरूपनाथ ||६||
- अलौकिक होई, अप्रकट राही |
- पाही नवलाई, कृष्णदास ||७||
४२
- पावसी ईश्वर, स्वरूप साकार |
- नमू वारंवार, तयासी गा ||१||
- त्याचाचि आधार, साधका अपार |
- कृपे निराकार, पाववितो ||२||
- बैसोनी आसनी, स्थिर सुखासनी |
- सोsहं ध्यावा मनी, कैसा काय ||३||
- विशद करीतो, खूण ती दावितो |
- अलिप्त राहतो, राजीव तो ||४||
- कृपा आशीर्वाद, भक्तांसी वरद |
- स्मरोन सद्गद, कृष्णदास ||५||
४३
- स्वरूप स्वरूप, सोsहं स्वरूप |
- पावसी ते रूप, दिसतसे ||१||
- सोsहं चा तो ध्वनि, अणुरेणूतुनि |
- गुंजतसे स्थानी, पावसच्या ||२||
- होता तो संवाद, तोचि अनुनाद |
- प्रत्यय सुखद, हृदयामाजी ||३||
- स्वामी तो सुखद, चरण सुखद |
- घालीतसे साद, कृष्णदास ||४||
४४
- भक्तीच्या शक्तीनी, निर्गुण सगुणी |
- घ्यावे समजोनी, साधकांनी ||१||
- आळवी गा हरी, नित्य निरंतरी |
- तो करुणाकरी, पान्हावेल ||२||
- पाजी कृपास्तन्य, असे जो अनन्य |
- होई धन्य धन्य, भक्तराव ||३||
- भक्तिभावे स्वामी, आळवितो नामी |
- पावसच्या ग्रामी, कृष्णदास ||४||
४५
- पावसी देखिली, स्वरूपाई मूर्ति |
- गातसो ती कीर्ति, आम्ही बाळे ||१||
- सोsहं ची अंगाई, बाळा जरी गाई |
- जाग तेणें येई, नवलाई ||२||
- करी उपदेश, कोमल शब्दांत |
- मृदू नवनीत, जणू ते गा ||३||
- स्वामी घेई कष्ट, गूढ करी स्पष्ट |
- बाळ धष्टपुष्ट, कृष्णदास ||४||
४६
- सहज सोपारे, मार्ग अध्यात्माचा |
- आड वळणाचा, नाही मुळी ||१||
- वेढ्यात निजली, जागृत ती केली |
- सहस्रारी नेली, ऊर्ध्व पंथे ||२||
- आधी होता शून्य, अंती झाला शून्य |
- शून्या उणे शून्य, शून्यचि गा ||३||
- स्वरूपाने पावसी, किमया दाविली |
- ती अनुभविली, कृष्णदासे ||४||
४७
- पावस पंढरी, विठ्ठल तो स्वामी |
- ज्ञानमुद्रा नामी, हस्त करी ||१||
- क्षेत्र पावसेत, बैसे तेथ हरी |
- उभावुनि करी, कृपा दान ||२||
- भक्तिभाव वीट, कृपा करी थेट |
- निवारी संकट, भक्तांचे गा ||३||
- साधके स्मरता, घालता साकडे |
- अध्यात्माचे कोडे, उकलील ||४||
- जोडे स्वात्मसुख, पाहता श्रीमुख |
- कृष्णदासा सुख, पावसेत ||५||
- ध्वनिमुद्रण
- (संगीत: श्री प्रसाद गुळवणी, गायन: सौ पूजा देसाई-चाफळकर)
४८
- सांगतो मी गोष्ट, कां गा घ्यावे कष्ट |
- श्रीहरीच स्पष्ट, पावसेत ||१||
- होता तो गा तुष्ट, पावाल संतुष्ट |
- आत्मराज स्पष्ट, हृदयांतरी ||२||
- भक्तिभाव श्रेष्ठ, तेणे स्वामी तुष्ट |
- नको तुम्हा कष्ट, साधनेचे ||३||
- क्षेत्र पावसेत, जाण्या घ्यावे कष्ट |
- जाहला संतुष्ट, कृष्णदास ||४||
४९
- हृदयाचा ठाव, घेती सुनयन |
- भक्तांसी ते ध्यान, श्रीमुख गा ||१||
- सुहास्य वदन, प्रेमळ वचन |
- आपुलकी पूर्ण, स्वागत ते ||२||
- मायपित्याहुनि, कैसा तो लळा |
- स्वामी हा आगळा, पावसीचा ||३||
- कृपेचा सगळा, सोहळा आगळा |
- अश्रू घळाघळा, कृष्णदासा ||४||
५०
- वीटे विठूराणा, मौन स्वतः जाणा |
- नाही खाणाखुणा, निश्चल तो ||१||
- पावसेचा राणा, तैसा नव्हे जाणा |
- दावोनिया खुणा, मौनावितो ||२||
- उपदेशामृत, पाजुनि सत्वर |
- आसनासी स्थिर, करितसे ||३||
- सोsहं अनिवार, प्राण वर वर |
- विठू जैसा स्थिर, करितो गा ||४||
- कृष्णदास पहा, करितो हाकाटी |
- घ्यावी थेट भेटी, पावसेची ||५||
५१
- संजीवन आत, वसे समाधीत |
- पावसी वसत, योगिराणा ||१||
- भोगितो स्वानंद, स्वरूप आनंद |
- लावेल तो छंद, तुम्हांसी गा ||२||
- पावन तो संग, भवभय भंग |
- आनंद तरंग, साधकांसी ||३||
- पावसीचा नंद, पावसी हो दंग |
- गातसे अभंग, कृष्णदास ||४||
- ध्वनिमुद्रण
- (संगीत: श्री प्रसाद गुळवणी, गायन: सौ पूजा देसाई-चाफळकर)
५२
- जोडोनिया कर, नमू गुरूवर |
- पावूया सत्वर, आशीर्वच ||१||
- तोचि दानी एक, दावी मार्ग नेक |
- न जावे आणिक, पंथा लागे ||२||
- नाथपंथी नंद, हे स्वरूपानंद |
- स्वरूप स्वानंद, अर्पितील ||३||
- पावसीच्या घरा, जा हो जा सत्वरा |
- मार्ग मिळे खरा, उद्धाराचा ||४||
- ज्ञानोबांचा ध्वज, लहरतो आज |
- प्रचित सहज, कृष्णदासा ||५||
५३
- स्वरूप-सावली, शीतल आम्हांसी |
- जाताचि पावसी, लाभतसें ||१||
- संसाराने श्रांत, जाहले संत्रस्त |
- विसावा त्वरित, भक्तांलागीं ||२||
- जैसे कन्येलागी, माहेराचे सुख |
- पाहता श्रीमुख, जोडतसे ||३||
- पावसची माया, पावसची छाया |
- पापताप विलया, पावतसे ||४||
- पावस माहेर, सत्य हे उद्गार |
- जाय वारंवार, कृष्णदास ||५||
५४
- सद्गुरू तरंग, सद्गुरूंचा संग |
- भक्त त्यात दंग, सर्वकाळ ||१||
- सद्गुरू स्वरूप, आवडे अमाप |
- पाहता गा ताप, शमतसे ||२||
- सद्गुरू चिंतन, बोधाचे मनन |
- अमृताचे पान, साधकांसी ||३||
- सद्गुरू सुस्थान, विश्रांतीचे ठाण |
- सांगतो ही खूण, कृष्णदास ||४||
५५
- सद्गुरूंचे दान, लाभतो तो धन्य |
- सद्गुरू महान, दाता तो गा ||१||
- धन्य ते जीवन, अध्यात्माची जाण |
- अध्यात्माचे ज्ञान, जया होय ||२||
- गुरूपायी लीन, जो का नम्र दीन |
- लाभे त्या सुदिन, यथाकाळी ||३||
- अहंपणा बळी, देवोनि तात्काळी |
- ब्रह्मानंदी टाळी, लावावी गा ||४||
- गुरुकृपा सत्य, आहे सर्वकाळी |
- द्यावी की हो टाळी, कृष्णदासा ||५||
५६
- करू गुज गोष्टी, ऐसा कोण सृष्टी |
- पाववील तुष्टी, गुरूराज ||१||
- मनीचे जनीचे, भार ते फुकाचे |
- ओझे सहजीचे, उतरेल ||२||
- माया जरी सारी, तापचि हो भारी |
- एक तो निवारी, सद्गुरूचि ||३||
- सद्गुरू चरणी, करी विनवणी |
- सुटे भवातुनी, कृष्णदास ||४||
५७
- सोsहं तंतुकार, विणतो गे शेले |
- पावसी जे गेले, लाभले त्यां ||१||
- मऊ मृदुल गे, अति सुखदायी |
- पाही लवलाही, पांघरवी ||२||
- ऊब ती मायेची, सोडवेना साची |
- भेट स्वरूपाची, अमूल्यचि ||३||
- पाखर कृपेची, देई स्वरूपाई |
- जपतसे हृदयी, कृष्णदास ||४||
५८
- करू गुज गोष्टी, ऐसा कोण सृष्टी |
- पाववील तुष्टी, गुरूराज ||१||
- मनीचे जनीचे, भार ते फुकाचे |
- ओझे सहजीचे, उतरेल ||२||
- माया जरी सारी, तापचि हो भारी |
- एक तो निवारी, सद्गुरूचि ||३||
- सद्गुरू चरणी, करी विनवणी |
- सुटे भवातुनी, कृष्णदास ||४||
५९
- सोsहं तंतुकार, विणतो गे शेले |
- पावसी जे गेले, लाभले त्यां ||१||
- मऊ मृदुल गे, अति सुखदायी |
- पाही लवलाही, पांघरवी ||२||
- ऊब ती मायेची, सोडवेना साची |
- भेट स्वरूपाची, अमूल्यचि ||३||
- पाखर कृपेची, देई स्वरूपाई |
- जपतसे हृदयी, कृष्णदास ||४||
६०
- चला आळंदीसी, भेटू माऊलीसी |
- आली आळंदीसी, परतून ||१||
- मंदियाळी संगे, रमली वारीत |
- विठोबाची भेट, घडली गा ||२||
- भीमातीरी झाला, भक्तीचा सोहळा |
- भेटला सावळा, पंढरपुरी ||३||
- झाल्या गुजगोष्टी, झाल्या कानगोष्टी |
- पावले संतुष्टी, उभय गा ||४||
- करुनिया वारी, परतली आज |
- स्वागतासी सज्ज, कृष्णदास ||५||
- (१५.७.२०२०)
६१
- वर्षती गा धारा, तृप्त झाली धरा |
- शीतल हा वारा, सुखदायी ||१||
- विठोबाचे मुख, पाहोनिया सुख |
- सरले ते दुःख, भवाचे गा ||२||
- विठोबाची भेट, घडविली थेट |
- सद्गुरू अचाट, वर्णवेना ||३||
- पंढरीची वीट, सुख ते अवीट |
- झाली गाठभेट, कृष्णदासा ||४||
६२
- माय बालकासी, सांभाळीते जैसी |
- गुरूमाय तैसी, भक्तांलागीं ||१||
- कूर्मदृष्टी परी, नाही मायेपासी |
- पोशिते भक्तांसी, गुरूमाय ||२||
- सन्निध वा दूर, कृपे ना अंतर |
- वाही निरंतर, चिंता त्याची ||३||
- योगक्षेम भार, वहाया तत्पर |
- एकला आधार, कृष्णदासा ||४||
६३
- आता कोठें मन माझे, धावे रे गोपाळा ||धृ.||
- सद्गुरूने भाळी, लाविला जो टिळा
- करुणा करोनिया, आपंगिले बाळा
- आता कोठें मन माझे, धावे रे गोपाळा ||१||
- प्रेमळ कृपाहस्त, थापटी तो भाळा
- कुशीमध्ये घेवोनिया, सांभाळीतो बाळा
- आता कोठें मन माझे, धावे रे गोपाळा ||२||
- अडखळ धडपड, दया त्या दयाळा
- चटदिशी पटदिशी, सावरीतो बाळा
- आता कोठें मन माझे, धावे रे गोपाळा ||३||
- स्मरणेचि उभा, सामोरी तात्काळा
- कृष्णदास नयनी अश्रू, वाहे घळाघळा
- आता कोठें मन त्याचे, धावे रे दयाळा
- आता कोठें मन त्याचे, धावे रे गोपाळा ||४||
६४
- अनुभूति येता उघडे नित्य, प्रसन्नतेची खाण |
- परमशांति नित दिव्य अखंडित, सिद्धांचे भूषण ||१||
- कृतज्ञतेने नित्य मनी ते, सद्गुरूंचे स्मरण |
- निज क्षुद्रत्व ओळखुनिया, नितांत राही शरण ||२||
- मर्यादेसी लंघी न कदा, जैसी पायी वहाण |
- ज्ञाना तुका, शिष्यवराची, सांगे निश्चित खूण ||३||
- पहा पहा हो साधक जनहो, स्वतःसीच ताडून |
- हस्त-कांकणा आरसा कशा, अंतरातचि ये जाण ||४||
- सांप्रत ऐसा दुर्लभचि तो, कलियुग हे कारण |
- कृष्णदास उत्सुक दर्शना, अन् स्पर्शाया चरण ||५||
६५
- निळ्या नभात दिसतो स्वामी, जनावनातही तोचि दिसे ||१||
- तन मन व्यापुनि टाकीतसे अन् नेत्रांतही तोचि वसे ||२||
- अहं जाळुनी सोsहं पिसे, भक्तांलागी लावितसे ||३||
- पावसीचा नाथ स्वरूप हा, कृष्णदास नित ध्यात असे ||४||
६६
- मज वेध लागले पावसीचे, मज वेध लागले पावसीचे ||धृ.||
- मम स्वामींच्या भेटीचे, दर्शन घ्याया स्वामींचे ||१||
- कल्लोळ पावन स्मृतींचे, भाव उमलविती हृदयाचे ||२||
- स्वरूपनाथ नाथ आमुचे, भक्तगण आम्ही साचे ||३||
- कृष्णदास मनोमनी नाचे, येई भरते प्रेमाचे ||४||
- मज वेड लागले पावसीचे, मज वेड लागले पावसीचे ||धृ.||
६७
- आगळे वेगळे स्वामी प्रेमळे, भक्तांचे सारे पुरविती लळे ||१||
- मनीचे त्यांच्या जाणिती सगळे, इच्छा मनीच्या पुरवि तात्काळें ||२||
- भक्त भावाचा मनी निर्मळें, कृपाछत्र तया लाभे आगळे ||३||
- भोगविती त्यासी स्वानंद सोहळे, प्रेमाचा उत्सव पावसी आढळें ||४||
- कृष्णदास श्रीस्वामी कृपाबळे, पावसी नित्य आनंदसोहळे ||५||
६८
- पहावे आपणा आपण, अध्यात्माचा उद्देश जाण ||१||
- कशास शास्त्रांचे चर्वण , निश्चये मांड ठाण ||२||
- अहं विसर जाण सोहम मनी आण ||३||
- नको दुजा कोण, हेचि वैराग्य लक्षणा ||४||
- स्वये लक्षी खूण, करी स्व निरीक्षण ||५||
- अनुसंधान क्षणोक्षण वृद्धि शांति समाधान ||६||
- हृदयी सद्गुरू चरण, कृष्णदासे मांडिले ठाण ||७||
६९
- उसळितो स्वानंद, हृदयी फुलतो आनंद ||धृ.||
- उमलला स्वरूप कंद, करितसे अहा धुंद ||१||
- वाचे वदा श्रीगोविंद, वा लुटा मौनानंद ||२||
- हो श्वास मंद मंद, विरे काल मापदंड ||३||
- कृपा गुरूंची प्रचंड, आनंदासी नाही खंड ||४||
- होऊनिया गुरूनंद, कृष्णदास घेई छंद ||५||
७०
- शांत शांत प्रशांत रे, जाणिवेचा प्रांत रे |
- नाही नाही भ्रांत रे, जाहलो निवांत रे ||१||
- श्रांतले शांत रे, विचारांचा अंत रे |
- भाग्य हे उदित रे, भेटले संत रे ||२||
- पावसी अनंत रे, भेटला श्रीकांत रे |
- करवीरी दत्त रे, माथा कृपाहस्त रे ||३||
- गुरुकृपा वसंत रे, अहाहा! फुलत रे |
- कृष्णदास शांत रे, गातसे हे गीत रे ||४||
- ध्वनिमुद्रण
- (संगीत: श्री प्रसाद गुळवणी, गायन: सौ पूजा देसाई-चाफळकर)
७१
- अभेद-भजन, देई समाधान |
- स्वामी संजीवन, गाथे सांगे ||१||
- भेद कैसा कोण, कैसे ते भेदन |
- एकरूप कोण, कोणासी ते ||२||
- वृत्ति उद्गमन, तेचि व्यवधान |
- जे उगमस्थान, तेथ जावे ||३||
- निर्गुणाचे स्थान, एकरूप खूण |
- पावसेची जाण, कृष्णदासा ||४||
७२
- सोड हा विचार, सोड तो विचार |
- नित्य निर्विचार ,राहे उगा ||१||
- सोडिता विचार, प्रचित अंतर |
- तेथ निरंतर, जडे नां कां ||२||
- सोडिता व्यापार, साक्षित्व साचार |
- तेचि निराकार ,स्थान की गा ||३||
- तेथ एकाकार, साधना प्रकार |
- सद्गुरू आधार, कृष्णदासा ||४||
७३
- निर्गुण निर्गुण, कैसी ओळखण |
- हाचि एक प्रश्न, साधकांसी ||१||
- व्हावे विस्मरण, आपुलाले गुण |
- उरेल ती जाण, निर्गुणाची ||२||
- विस्ताराची खूण, मनोदय जाण |
- निमता ते मन, निर्गुण रे ||३||
- स्वसंवेद्य भान, गुरुकृपा खूण |
- निर्गुणात लीन, कृष्णदास ||४||
७४
- भक्त आणि भक्ति, बोलबाला किती |
- खूण आकळीती, ऐसें किती ||१||
- द्वैताची ती भक्ति, सत्य काय गा ती |
- की एकरूप स्थिती, अद्वय ती ||२||
- सुखरुप स्थिति, सुखमय स्थिति |
- घ्यावा भेद चित्ती, सूक्ष्म गा हा ||३||
- स्वामी पावसेती, भेद गा कथिती |
- संजीवनीच ती, कृष्णदासा ||४||
७५
- सोsहं सोsहं पावसेसी, लक्षिसी ना कां ध्वनीसी ||१||
- तोचि गर्जे अंतरासी, भान त्याचे कां न घेसी ||२||
- तोचि साक्षी जगतासी, तोचि तो तू स्वयें होसी ||३||
- स्वरूप-स्वामी उपदेशी, धरी कां ना पवनासी ||४||
- उलटवोनि पवनासी, कृष्णदास मनी हासी ||५||
७६
- बोल मौनावले, ध्यान मौनावले |
- मन मौनावले, पावसेत ||१||
- तन विसावले, मन विसावले |
- नेत्र विसावले, पावसेत ||२||
- थकले भागले, स्वामींपासी आले |
- निवांत जाहले, क्षणार्धात ||३||
- भरुनिया आले, नेत्र झाले ओले |
- लक्षितो पाऊले, कृष्णदास ||४||
७७
- चला जाऊ पावसेला, चला जाऊ पावसेला |
- चला चला उत्सवाला, चला जाऊ पावसेला ||१||
- स्वरूपनाथ बैसलेला, अनंत-निवासाला |
- जाऊ चला दर्शनाला, नमू पदकमलाला ||२||
- घेऊ सेवू प्रसादाला, गोड गोड शर्करेला |
- स्वामी देई वर चला, चला घेऊ आशिषाला ||३||
- चला नाचू गाऊ चला, आनंदाचा उत्सव आला |
- सोsहं ध्वज फडकला, कृष्णदास मनी धाला ||४||
७८
- चला चला लवलाही, करू पावसेची घाई ||१||
- वाट पाहें स्वरूप-आई, तिज पहा करमत नाही ||२||
- विरहाची सीमा होई, त्वरा करा धावत जाई ||३||
- चरणी ठेवोनिया डोई, होऊ पालखीचे भोई ||४||
- ॐ राम कृष्ण हरी, भक्तगण हर्षे गाई ||५||
- गाऊ नाचू डोलू देही, आनंदासी उधाण येई ||६||
- रोमांचित तनू होई, देहभान हरपत जाई ||७||
- भक्त-भावाची पुण्याई, स्वामी दिसे ठाई ठाई ||८||
- उत्सवाच्या पावन वेळी, ब्रह्मानंदी लागे टाळी ||९||
- साधुनिया मंगल वेळी, कृष्णदास देई टाळी ||१०||
७९
- पावस पंढरी, आम्ही वारकरी |
- सोsहं एकतारी, असे आम्हां करी ||१||
- छेडितसे तार, स्वामी हृद्यंतरी |
- करी गुंजारवी, नित्यचि अंतरी ||२||
- अनंताच्या द्वारी, भाव तो झंकारी |
- देखता श्रीहरी, सफळ हो वारी ||३||
- देहभान त्वरी, गेले दिगंतरी |
- भक्त कृष्णदास, स्तब्ध विठूपरी ||४||
८०
- आला आला हो द्वारी, भक्त, आला हो द्वारी |
- गात गर्जत मुखे ,राम कृष्ण हरी |
- गात गर्जत मुखे ,राम कृष्ण हरी |
- आला आला हो द्वारी, भक्त ,आला हो द्वारी ||धृ.||
- टाळ पताका संगे, वीणा खांद्यावरी |
- तन मन सारे धुंद, धुंद अभ्यंतरी |
- आला आला हो द्वारी, भक्त आला हो द्वारी ||१||
- उत्सवाचा दिन आज, हर्ष अंतरी |
- पहा पहा दिसे हास्य, श्रीमुखावरी |
- आला आला हो द्वारी, भक्त आला हो द्वारी ||२||
- उधळीतो भाव गुलाल, गेला अंबरी |
- कृष्णदास भक्त, स्वरूपा, कवतुक भारी |
- आला आला हो द्वारी, भक्त आला हो द्वारी ||३||
८१
- स्वामी आत्मरंगी, रंगुनिया ठेले |
- पावसी जे गेले, रंगले ते ||१||
- होता स्वामीसंग, भव झाला भंग |
- शांति ती अभंग, सहजचि ||२||
- मनाचा या संग, पावलासे भंग ||
- स्थिति ती अभंग, निर्विचार ||३||
- साधनेचे सार, क्षणेचि अपार |
- तो किमयागार, पावसेत ||४||
- नाथ स्वरूप हा, पावसी जा पहा |
- दर्शनी अहाहा! कृष्णदास ||५||
८२
- संग पावसचा, छंद पावसचा |
- रंग पावसचा, आम्हां सदा ||१||
- स्वामी रूप ध्यान, स्वामी गुणगान |
- स्वामींचे चिंतन, सर्वकाळ ||२||
- स्वामी उपदेश, अमोलिक खास |
- तोचि तो अभ्यास, आम्हीं करु ||३||
- पावसीचा गुरू, तोषता सत्वरु |
- देईल गा वरु, तुम्हांसी गा ||४||
- पावसीच्या संगे, आत्मरंगी रंगे |
- कृष्णदास सांगे, लाभ जोडा ||५||
८३
- नको ती वैखरी, सांगू गोष्ट खरी |
- संतसंग करी, सर्वकाळ ||१||
- संतांची ती स्थिति, लाभते आयती |
- चालवा ना मति, मौन धरी ||२||
- संतापाशी जावे, चरण नमावे |
- उगी ते पहावे, चमत्कार ||३||
- देहात दिसती, निराकार स्थिति |
- परेसी स्पर्शिती, तात्काळचि ||४||
- गाभ्यासि स्पर्शणे, जागृतीचे देणे |
- पराशांति लेणे, लेवविती ||५||
- सांगितली खूण, घ्यावी हो जाणून |
- कृष्णदासा जाण, गुरुकृपे ||६||
८४
- कष्ट साधनेचे, कशासी फुकाचे |
- क्षेत्र पावसचे, गाठावे गा ||१||
- चंचल मनाचे, बडिवार साचे |
- स्थिरावण्या वेचे, नच काही ||२||
- स्वरूपा सामोरी, बैसा बाकावरी |
- लक्ष ते अंतरी, सहजीच ||३||
- तन आणि मन, दोन्ही निवांतणं |
- पावसचं देणं, सांगू काय ||४||
- स्वरूप दर्शनी, स्वरूपाची खूणी |
- सार्थकता मनी, कृष्णदासा ||५||
८५
- सोsहं प्रभावित, क्षेत्र पावसेत |
- अणूरेणू घोष, सोsहं सोsहं ||१||
- जावे अनंतात, बैसावे निवांत |
- स्वामी तिथे गात, सोsहं सोsहं ||२||
- ऐकता संगीत, विचारांचा अंत |
- रमती निवांत, भक्तगण ||३||
- ऐकताचि सोsहं, विस्मृत हो अहम् |
- अनुभव सोsहं, कृष्णदासा ||४||
८६
- बैसतो पावसी, नित्यचि मानसी |
- स्वरूप स्वामींसी, ध्यातो आम्हीं ||१||
- स्वामी पलंगासी, पाहता भक्तासी |
- मुखकमलासी, हास्य भरे ||२||
- मनोरथ पुरे, मनपण विरे |
- स्वरूपाचे वारे, स्पर्शिताचि ||३||
- सारोनिया सारे, पावस स्मरा रे |
- सांगतो ऐका रे, कृष्णदास ||४||
८७
- नाचत नाचत जाऊयाss, पावसीss पावसीss||
- पहा पहा हर्ष किती, मानसीss मानसीss||
- पोहोचलो पोहोचलो, अनंतss निवासीss||
- देखिलेss देखिलेss, पावसीच्या राजासीss||
- बैसलाss बैसलाss, पद्मासनी खोलीसी ||
- रमलाss रमलाss जो, सोsहं सोsहं ध्यानासीss||
- भुकेलाss भुकेलाss, भक्तिभाव प्रेमासी ||
- लक्षितोss लक्षितोss जो, स्मरतो तयासी ||
- तोषलाss तोषलाss, पाहुनिया भक्तासी ||
- आनंदss आनंदss, दर्शनी भक्तासी ||
- शर्कराss वचनss, आशिष तयासी ||
- आनंदाचा उत्सव, नित्यचि पावसी ||
- कृष्णदास धन्य धन्य , कृतार्थ मानसी ||
८८
- पावसी अंगणी, बैसू स्वामीसंगे |
- स्वरूपाच्या रंगे, रंगोनिया ||१||
- अंगणी झोपाळा, स्वामी वेळोवेळा |
- झुलवितो बाळा, अळुमाळू ||२||
- स्वरूप-समीर, मंद हळुवार |
- शीतल अपार, सुखदायी ||३||
- स्वरूपाच्या छंदी, आली पहा धुंदी |
- बाळ हा आनंदी, कृष्णदास ||४||
८९
- स्वामी कुरवाळी, बाळा लडिवाळी |
- थापटितो भाळी, मृदू-हस्ते ||१||
- बाळ अवखळ, खेळी नाना खेळ |
- माया ती सकळ, विस्तारली ||२||
- पडे धडपडे, बाळ हासे रडे |
- कौतुक केव्हढे, स्वामीराया ||३||
- जपे जीवापाड, मायेचा बिमोड |
- बाळा नाही चाड, काळाचीही ||४||
- निजला खुशीत, बाळ तो कुशीत |
- स्वामीही निवांत, कृष्णदास ||५||
९०
- नको ज्ञान, नको मुक्ति,
- स्वामींची करू भक्ति ||१||
- नको युक्ति नको शक्ति,
- स्वामींची करू भक्ति ||२||
- नको आस, नको प्राप्ति
- स्वामींची करू भक्ति ||३||
- निरास त्या सर्वप्राप्ति
- स्वामींची असे शक्ति ||४||
- कृष्णदास सांगतसे,
- जाणुनिया घ्यावी युक्ति ||५||
९१
- आहे आहे नामी, स्वरूपाचा स्वामी |
- पावस या ग्रामी, राहतसे ||१||
- स्वरूपाचा ध्यास, लावितसे खास |
- विषयांचा फास, सैलावतो ||२||
- सोsहं सोsहं ऐसा, अभ्यास हा खासा |
- ज्ञानोबा वारसा, चालवितो ||३||
- आळंदीची पेठ, पावसेत थेट |
- चालतसे वाट, कृष्णदास ||४||
९२
- आत्मा सर्वांतरी, सर्वव्यापी परी |
- खूण कैशापरी, आकळेल ||१||
- ज्ञानदेवे जरी, वर्णिली ती खरी |
- लोटला त्यावरी, बहुकाल ||२||
- शाश्वत ती नित्य, आहे आहे सत्य |
- दावाया तों प्रत्य, प्रकटला ||३||
- पावसी स्वरूप, ज्ञानेशाचे रूप |
- आनंद अमूप, कृष्णदासा ||४||
९३
- ज्ञानोबाने गीता, दोहुनि अमृता |
- शांतविले चित्ता, बहु जन ||१||
- वेदोपनिषदे, मतितार्थ वदे |
- अभ्यासिता साधे, परमार्थ ||२||
- साधनेचे गुह्य, साधकांसी साह्य |
- बदल सबाह्य, अमृते या ||३||
- भाषा कालबाह्य, करावया साह्य |
- सुलभ ते गेय, रूपांतर ||४||
- हो हो वेषांतर, करोनि श्रीधर |
- घेई अवतार, स्वरूप गा ||५||
- ज्ञानोबा स्वरूप, दोहीं एकरूप |
- प्रचिती अमूप, कृष्णदासा ||६||
९४
- ज्ञानेशाची माया, जना उद्धराया |
- अखंडित कार्या, उतावीळ ||१||
- दीपिका तेवत, असे आळंदीत |
- नित्य प्रज्वलित, ज्ञानदीप ||२||
- लावलीसे ज्योत, आली पावसेत |
- दोहीं प्रकाशात, भेद नाही ||३||
- जो का ज्ञाननाथ, तो स्वरूपनाथ |
- केलेसे सनाथ, कृष्णदासा ||४||
९५
- ज्ञानदेवे गूज, लेववुनि साज |
- दिधलें सहज, जनांलागीं ||१||
- तये अभ्यासत, जीव असंख्यात |
- मुक्त ते निश्चित, जाहले गा ||२||
- स्वयें ते स्वरूप, जाणे आपोआप |
- येई ज्ञानरूप, अनुभव ||३||
- ऐसीं ईशकृपा, चुकवील खेपा |
- मार्ग करीं सोपा, परमार्थ ||४||
- अभंगात सार्थ, आणिले समस्त |
- तो स्वरूपनाथ, पावसेत ||५||
- जेवी असे वंद्य, ज्ञाननाथ आद्य |
- स्वरूप सदय, कृष्णदासा ||६||
९६
- मन पावसेत, पावस मनात |
- स्वामी अंतरात, व्यापुनिया ||१||
- स्वामी नयनांत, “नयन” लक्षित |
- नाही विसंबत, क्षणमात्र ||२||
- स्वामी-नाम जप, स्वामी-बोध तप |
- ध्यान स्वामी-रूप, भक्तांलागीं ||३||
- ऐसा पहा स्वामी, भेटतसे नामी |
- पावसच्या ग्रामी, कृष्णदासा ||४||
९७
- स्वामींचे स्मरण, भाव आंदोलन |
- खूण हृदयस्थान, भक्ताचे ते ||१||
- देतसे स्मरण, भक्ता स्वतःहून |
- कैसे विस्मरण, घडेल गा ||२||
- होता विस्मरण, भाव आंदोलन |
- स्वामी हृदयस्थान, तेथे होय ||३||
- ऐसें आंदोलन, चाले क्षणोक्षण |
- जाणे त्याची खूण, कृष्णदास ||४||
९८
- प्रेमाची उबळ, भक्तासी केवळ! |
- अरेरे निर्फळ, भक्ति ऐसी!! ||१||
- भक्तीचे ते बळ, स्वामींसी उबळ |
- भेटी तळमळ, भक्ताचिये ||२||
- ऐसी सिद्ध भक्ति, तीच असे शक्ति |
- स्वामींची ती प्राप्ति, तयासीच ||३||
- निरास जो चित्ती, जगाची विस्मृति |
- एकनिष्ठ रिती, स्वामी भजे ||४||
- ऐसाचि भजावा, स्वामी मिळवावा |
- कृष्णदास दावा, करीतसे ||५||
९९
- वंद्य आम्हां गुरुराज, पावसी |
- वंद्य आम्हां गुरुराज, पावसी ||
- आssनंद आम्हांसी नित्य, मानसी |
- आssनंद आम्हांसी नित्य, पावसी ||
- स्वामी लक्षितोss, बाळ हितासी |
- बाळ क्रीडतो, निश्चिंतेसी |
- बाळ क्रीडतो, आनंदेसी ||
- स्वामी दाविती, निज लीलेसी |
- पाहुनि बाळा, हर्ष मानसी ||
- बाळ नमिता, स्वामी पदांसी |
- स्वामी आशिष, दे बाळासी ||
- सेवन करूनि, स्वरूप खाऊसी |
- कृष्णदास हा, तृप्त मानसी ||
१००
- स्वरूपानंदss स्वरूपानंदss, गाऊ ध्याऊ करू आनंदss ||
- चला चालू पदी मंदss, मनी ध्याऊ स्वरूपानंदss ||
- भेटू नमू स्वरूपानंदss, देईल तो स्वरूपानंदss ||
- तुटेल हा भवबंधss, नासेल विषयकंदss ||
- आssनंद हो आनंदss, होऊ भक्त आम्ही धुंदss ||
- मनी ध्यात स्वरूपानंदss, चालतसे वाट मंदss ||
- कृष्णदास स्वरूप-नंदss, लक्षितसे स्वरूपानंदss ||
१०१
- शास्त्र ते कीचाट, दुर्बोध अचाट |
- गुंतती फुकट, परमार्थी ||१||
- पारायणे घाट, करिती ते पाठ |
- प्रवचन थाट, मांडिती गा ||२||
- मुखे फटाफट, दृष्टांत उद्धृत |
- समाधान त्यात, तयांलागीं ||३||
- परि ते विकट, अहं करी पुष्ट |
- देव तयां स्पष्ट, नाकारितो ||४||
- श्रवण वाचन, कुणा समाधान |
- गोडी गुळावीण, कैसी कळे ||५||
- घ्यावी संतभेट, वगळोनी क्लिष्ट |
- करिती ते स्पष्ट, उपदेश ||६||
- धरोनिया हात, खूण ते दावित |
- नेती अंतरात, सहजचि ||७||
- क्रमिली जी वाट, दाखविती थेट |
- आचरिता पाठ, मुक्काम गा ||८||
- पावस मुक्कामी, करिता मुक्कामी |
- स्वामी तो मुक्कामी, नेतसे गा ||९||
- साधा संधी नामी, जा पावसग्रामी |
- स्वामी तेथ नामी, बैसलासे ||१०||
- जाऊनिया तेथ, असे जो नमित |
- कार्य हो खचित, तयाचें गा ||११||
- बोल ना फुकट, घ्यावी हो प्रचित |
- कृष्णदास स्पष्ट, सांगतसे ||१२||
१०२
- श्रीगुरु महति, ज्ञानोबा कथिती |
- करिती विनती, पदोपदी ||१||
- तया नमस्कार, करी वारंवार |
- तेचि असे सार, साधनेचे ||२||
- व्यर्थ अहंकार, नको बडिवार |
- शरण साचार, जावे गा ||३||
- ही शरणागति, गुरुकिल्लीच ती |
- खूण बांधा चित्ती, उद्धाराची ||४||
- श्रीगुरू महाराज, पावसीचा मज |
- असे चरणरज, कृष्णदास ||५||
१०३
- सुखदायी सार रे, सुखदायी फार रे |
- कृपादृष्टी सार रे, गुरूदेवांची ||१||
- गुरूदेव तारू रे, सकलाधारू रे |
- ती कृपाधारू रे, अपरंपारू ||२||
- तेणे घेतलासे रे, सारा तंव भार रे |
- आता तरी वावर रे, निर्भय गा ||३||
- सोड “तव” सारे रे, होई “एकरूप” रे |
- आनंदाचे वारे रे, सुसाट गा ||४||
- आनंदी आनंद रे, स्वरूपानंद रे |
- बाळ पुरवि लळे रे, कृष्णदास ||५||
१०४
- संतसंग होता, घडे आत्मस्पर्श |
- न लागे सायास, काही एक ||१||
- दृष्टीक्षेप एक, कृपेचि हो फेक |
- अनायासे देख, भेट होता ||२||
- पाप वा पुण्याची, गणना नाहीचि |
- कृपा ती संतांची, निरपेक्ष ||३||
- स्वरूपाचा स्वामी, स्वरूपी विश्रामी |
- स्वरूपाच्या धामी, कृष्णदास ||४||
१०५
- संतांचा संकल्प, ना व्यर्थ कदाप |
- सामर्थ्य अमाप, कैसे वर्णू ||१||
- नसेचि सामान्य, ईश्वरासी मान्य |
- भक्ता करी धन्य, यथाकाळी ||२||
- परि एक मेख, मायेची हो फेक |
- सुटे कोणी एक, भाग्यवान ||३||
- ऐसेचि मागणे, जेणे धन्य होणे |
- ऐसें जे जाणणे, निज-रूप ||४||
- स्व-रूप ओळख, मागणे हे नेक |
- स्वरूपाची फेक, कृष्णदासा ||५||
१०६
- शांति आनंदाची, मूर्ति पावसेची |
- नाथ स्वरूपाची, ध्यानी मनी ||१||
- शांति आनंदाचे, धाम पावसचे |
- स्थान माहेरचे, भक्तांलागीं ||२||
- संसार सासरी, स्वामी तो माहेरी |
- स्मरण अंतरी, सर्वकाळ ||३||
- सर्वकाळ संग, शांतीचे तरंग |
- आनंद अभंग, कृष्णदासा ||४||
१०७
- संसार सागरी, आधार श्रीहरी |
- तो पावसपुरी, स्वरूपनाथ ||१||
- हस्त तो भक्कम, आधार कायम |
- गाऊ त्याचे नाम, निरंतर ||२||
- नाम निरंतर, ध्यान निरंतर |
- सौख्य निरंतर, स्वरूपाचे ||३||
- ऐसा असे नामी, स्वरूपाचा स्वामी |
- पावसी विश्रामी, कृष्णदास ||४||
१०८
- सोऽहं सोऽहं करी, भेटविल हरि |
- स्वरूप-लहरी, स्पर्शितील ||१||
- विचारांची दुरी, तात्काळचि खरी |
- सोऽहं ते अंतरी, स्मरताचि ||२||
- तयासीच धरी, मना स्थिर करी |
- अमन ते करी, अंती तुझे ||३||
- स्वरूपाची न्यारी, चव तेथ खरी |
- स्वरूपचि दावी, तुझे ठायी ||४||
- ज्ञाता ज्ञान ज्ञेय, स्वरूपचि होय |
- कृष्णदासा सोय, सोऽहं सोऽहं ||५||
१०९
- इथे चाले सोऽहं, तिथे चाले सोऽहं |
- सोऽहं सोऽहं सोऽहं, सर्वत्रचि ||१||
- परी त्याचे ध्यान, विरळाचि जाण |
- गुरुकृपा खूण, लाभे जया ||२||
- स्वरूप-लहरी, येती वरचेवरी |
- स्पर्शिति त्या जरी, अवधान ना गा ||३||
- व्हावे सावधान, सोऽहं घेई भान |
- अंतरीचा प्राण, लक्षी नीट ||४||
- होवोनिया धीट, मना मारी फाट |
- स्वरूप अवीट, सुधा चाखी ||५||
- अभ्यासाचा प्रांत, निवांत निश्चिन्त |
- क्रमितसे नित, कृष्णदास ||6||
११०
- आसनी गा ताठ, जालंदर नीट |
- खेचा श्वास थेट, सहस्रारी ||१||
- सोडोनिया द्यावा, सुखे जाऊ द्यावा |
- परी तो लक्षावा, कैसा जाय ||२||
- भान ऐसें घ्यावे, स्वस्थ ते बैसावे |
- लक्षित्यासी घ्यावे, मनामाजी ||३||
- घ्यावी “त्या“ची जाण, तोचि “तू“ गा जाण |
- सांगतसे खूण, कृष्णदास ||४||
१११
- सोऽहंमय देही, स्व-रूपचि पाही |
- स्वरूपाच्या देही, सोऽहं सोऽहं ||१||
- ध्येय ध्याता ध्यान, सोऽहं सोऽहं जाण |
- उगमाचे स्थान, सोऽहं सोऽहं ||२||
- होता स्वामी ध्यान, तेचि सोऽहं ध्यान |
- होतसे गा क्षीण, देहबुद्धि ||३||
- स्वरूप-लहरी, आत्मबुद्धीवरी |
- अलगद स्वारी, बैसविती ||४||
- स्वामीसंगे वारी, हो वरचेवरी |
- सोऽहं सोऽहं करी, कृष्णदास ||५||
११२
- स्वरूपाची प्रभा, संग होता उगा |
- सोऽहं होय जागा, सहजचि ||१||
- स्वामी करी सोऽहं, भक्ता ध्यान सोऽहं |
- सोऽहं सोऽहं सोऽहं, गुरूशिष्य ||२||
- नाद एकत्वाचा, देहादेही साचा |
- खेळ चाले त्याचा, स्वरूप-लहरी ||३||
- तयांवरी स्वार, स्वामी दरबार |
- होतसे हजर, कृष्णदास ||४||
११३
- स्वामी करी स्मित, पाही भक्त हित |
- जागृत साक्षात्, सोऽहं सोऽहं ||१||
- स्वरूप-लहरी, पावसच्या पुरी |
- गाठती सत्वरी, भक्तस्थान ||२||
- तेणे भक्त हृदय, आंदोलित होय |
- सोऽहं घोष होय, हृदयाहृदयी ||३||
- तेणे निनादत, शब्द हे उठत |
- करी जे लिखित, कृष्णदास ||४||
११४
- जीवाच्या भोवती, आवरणे होती |
- लहरी उठती, भिन्न भिन्न ||१||
- जीव तोचि शिव, तोचि सोऽहं रव |
- तेथ नाही ठाव, भिन्नत्वासी ||२||
- स्वरूप-लहरी, व्हावे एकाकारी |
- तोचि साक्षात्कारी, म्हणितला ||३||
- भेदी आवरणा, जाई केंद्रस्थाना |
- स्वरूपाच्या खुणा, लाभतील ||४||
- हेचि सांगे स्वामी, युक्ति हीच नामी |
- घेतसे ती ध्यानी, कृष्णदास ||५||
११५
- स्वामीराया संगे, सोऽहं घोषा संगे |
- स्वरूपाच्या रंगे, रंगू चला ||१||
- रंग आनंदाचा, रंग तो शांतीचा |
- रंग तो तृप्तीचा, लेवू चला ||२||
- तेचि हो भूषण, अलंकार जाण |
- बाळा लेववून, स्वामी तोषे ||३||
- ऐसी स्वरूपाई, पावसी ती राही |
- बाळ मनी ध्याई, कृष्णदास ||४||
११६
- स्वामी दयाघन, स्वानंदाचे दान ।
- द्यावया बैसोन, पावसेत ॥१॥
- लक्षावे चरण, तेचि रात्रंदिन ।
- विलय ते मन, पावेल गा ॥२॥
- मनाचा विलय, आनंदा उदय ।
- स्थिति गा निर्भय, पावसील ॥३॥
- स्वरूपासी लक्षी, स्वरूप पावसी ।
- खूण सांगे खासी, कृष्णदास ॥४॥
११७
- पराशांति स्थान, पावस हे जाण ।
- घेई गा तू जाण, मनामाजी ॥१॥
- पावसेत मन, करी गा तल्लीन ।
- लाभशील खूण, तयाचि तू ॥२॥
- जाशील निवांती, शांति शांति शांति ।
- स्वरूपी विश्रांति, पावसील ॥३॥
- पावसच्या रंगी, स्वरूप तरंगी ।
- विहरे नि:संगी, कृष्णदास ॥४॥
११८
- चित्त सुनिर्मळ, कृपेचेचि फळ ।
- साधनेसी बळ, अपार दे ॥१॥
- निर्मळ चित्तात, स्वरूप प्रकट ।
- जैसे दर्पणात, प्रतिबिंब ॥२॥
- चित्तची चैतन्य, नव्हेंचि गा अन्य ।
- शास्त्रकारा मान्य, सिद्धांत हा ॥३॥
- निर्मळ चिंतन, गुरू आलंबन ।
- स्वरूपाचे ध्यान, करी ना कां ॥४॥
- स्वरूपी अहम्, विरमे सोहम् ।
- मिटतो कोहम्, अनायासे ॥५॥
- स्वरूपाचे पिसे, लागता हो ऐसें ।
- ध्यानी घेई खासे, कृष्णदास ॥६॥
११९
- आनंदाची खाणी, पावसच्या स्थानी |
- मांडुनि तो ठाणी, स्वरूपानंद ||१||
- स्वरूप स्वानंद, चाखीत गा मंद |
- अनंतात धुंद, स्वामीराय ||२||
- परिस स्पर्शिता, परिसचि होय |
- अट्टाहास काय, लागतसे ||३||
- स्वरूप सानिध्य, लाभता सहज |
- अन्य काय काज, उरे तेथें ||४||
- स्वरूपाची धुंदी, करिते आनंदी |
- विहरे स्वच्छंदी, कृष्णदास ||५||
१२०
- नाही देखिला हो, आम्ही तो श्रीहरि |
- स्वामीच श्रीहरि, आम्हांलागी ||१||
- सोहं सोहं पावा, पावस या गावा |
- भुलवितो जीवा, अनन्य जो ||२||
- जीवभाव हरि, हरी तो लाघवी |
- किमया तो दावी, भक्तांलागीं ||३||
- अनंतात बैसे, लावितसे पिसे |
- ध्यान ते आपैसे, कृष्णदासा ||४||
१२१
- नमो स्वामीराया, स्वरूप सदया ।
- जननीची माया, मूर्तिमंत ॥१ ॥
- लेकराचे हित, नित्य तू लक्षित ।
- तेणे गा निश्चिन्त, भक्तबाळे ॥२॥
- सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ महान ।
- कृपाळू ना आन, तुजविण ॥३॥
- स्वरूप चरणी, करी विनवणी ।
- आलासे शरणी, कृष्णदास ॥४॥
१२२
- वृत्ति नित्य शांत, तोचि असे संत ।
- करील निवांत, तुजलागी ॥१॥
- साधक मनात, वृत्ति त्या अनंत ।
- चैन नाही देत, क्षणभरी ॥२॥
- संतांच्या संगती, साऱ्या त्या निवती ।
- सत्संग महति, ऐसी असे ॥३॥
- संत एक ऐसें, पावसी निवसे ।
- नित्य स्मरतसे, कृष्णदास ॥४॥
१२३ १
- स्वरूपाची भक्ति, करू या सारे ।
- स्वरूपाची शक्ति, पावू या सारे ।
- स्वरूपाची शांति, लाभू गा सारे ।
- स्वरूपी विश्रांति, लाभू गा सारे ।
- पावसीचा नाथ, नित्य तो स्मरा रे ।
- अनंत अनंतातील, नित्य आळवा रे ।
- सार्थक जन्माचे, करोनिया घ्या रे ।
- पावसी आनंदात, रमू या सारे ।
- यारे यारे सारे, भक्तजन यारे ।
- भक्त कृष्णदास, पाचारितो या रे ॥
१२४
- रंगू द्या गा मज, स्वरूपाच्या रंगे ।
- संसाराच्या संगे, त्रासले गा ॥१॥
- पूर्वसुकृताने, गुरू हे भेटले ।
- मन निवांतले, कृपेने गे ॥२॥
- स्वरूपाची खूण, दिली दाखवून ।
- अभ्यासी त्या मग्न, राहू द्या की ॥३॥
- कृतार्थ जीवन, करूया साधून ।
- कृष्णदास मन, इच्छितसे ॥४॥
१२५
- किती दूरवर, स्वरूपाचे घर ।
- अंतरी ती तार, जोडलेली ॥१॥
- सोहं टणत्कार, अखंड झंकार ।
- घुमवी अंतर, स्वामीराय ॥२॥
- होईल गा पहा, कैसा तो विसर ।
- छेडितसे तार, स्वये स्वामी ॥३॥
- भाग्य हे लाधले, स्वामी हे भेटले ।
- निश्चिन्त जाहले, कृष्णदास ॥४॥
१२६
- रम्य ते पावस, स्वरूपाचा वास ।
- करिता निवास, मन रमे ।१॥
- मृदुल तरंग, स्पर्शिती रे अंग ।
- सुखद तो संग, भक्तांलागीं ॥२॥
- स्वामी कुठे रे, तेथेचि आहे रे ।
- प्रचित घ्यावी रे, भक्तिभावे ॥३॥
- भक्तीचिये स्वरे, आळविता बरे ।
- तोषतो सत्वरे, स्वामीराय ॥४॥
- स्वरूपाच्या संगे, स्वरूप तरंगे ।
- मत्त भक्तिरंगे, कृष्णदास ॥५॥
१२७
- मंद मंद सखये चालू, जाऊ पावसेत ।
- वाट पाहतो गा माझा, स्वामी स्वरूपनाथ ॥१॥
- किती काळ लोटला गे, नाही स्वामी भेट ।
- आतुरला स्वामी माझा, प्रिय स्वरुपनाथ ॥२॥
- किती मऊ मुलायम, प्रेमळ तो हात ।
- रेशमाचा स्पर्श आहे, आहे रे मनात ॥३॥
- स्वामीरूप बिंबले हे, नित्य नयनांत ।
- लोभस मुखकमल, मनी तरळत ॥४॥
- बोल मितले मधुर, गुंजती कानात ।
- आशीर्वाद हस्त उभविला, अखंड लक्षात ॥५॥
- खोलीतील सुगंध मंद, मंद दरवळत ।
- आठवण नित्यनूतन, ऐसी गे स्मृतीत ॥६॥
- आठवता अधीर मन, शांतवू ना येत ।
- कृष्णदास चाले मंद, सुखद स्मृतीत ॥७॥
१२९
- आली मंगल पर्वणी, चला पावसच्या स्थानी |
- वाट पाहताती धनी, रूप घेऊनि सगुणी ||१||
- दिंड्या पताका घेऊनि, संगे टाळघोष ध्वनि |
- हर्ष भक्तजन मनी, धुंद नृत्य नी गायनी ||२||
- (गजर)
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | जय जय स्वामी स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | जय जय स्वामी स्वरूपानंद !!
- आज जयंतीच्या दिनी, भक्त आतुर हो मनी |
- स्वामी पाहू गा नयनी, धन्य होऊया जीवनी ||३||
- मग्न कशासाठी ध्यानी, वाया आटाटी साधनी |
- ब्रह्म साठवा नयनी, साधा साधा हो पर्वणी ||४||
- झेंडा रोविला गगनी, सोहं गुंजतसे ध्वनि |
- स्वामी, स्वामीहो, गर्जुनि, कृष्णदास लोटांगणी ||५||
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | जय जय स्वामी स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | जय जय स्वामी स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | श्रीगुरू स्वामी स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | श्रीगुरू स्वामी स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | परमहंस श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | परमहंस श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | स्वामीराज श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | स्वामीराज श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | दत्तराज श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | दत्तराज श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | श्रीपादगुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | श्रीपादगुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | नृसिंहगुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | नृसिंहगुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | स्वामी समर्थ स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | स्वामी समर्थ स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | रामकृष्ण श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | रामकृष्ण श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | ज्ञानदेव श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | ज्ञाननाथ श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | श्रीगुरूनाथ स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | श्रीगुरूनाथ स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | सद्गुरुनाथ स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | सद्गुरुनाथ स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | सोहं हंस गुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | सोहं हंस गुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | आनंदकंद स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | आनंदकंद स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | प्रेमरूप गुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | प्रेमरूप गुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | भक्तवत्सल स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | भक्तवत्सल स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | वरदायक गुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | वरदायक गुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | पावसनिवासी स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | पावसनिवासी स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | हृदयस्थ श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | हृदयस्थ श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | गुरुराज श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | गुरुराज श्रीस्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | जय हो श्रीगुरू स्वरूपानंद !!
- स्वरूपानंद, स्वरूपानंद | जय हो श्रीगुरू स्वरूपानंद !!
गजर
गजर
॥ कस्तुरीतिलक सुशोभित मूर्ती, श्री गुरुदत्त कृष्ण सरस्वती ॥
✦ ✦ ✦