🏠 स्वगृह
›
संत दालन
›
आदिशक्ति श्रीमुक्ताई
आदिशक्ति श्रीमुक्ताई गौरव
- सिद्धबेटी लावुनि ताटी, बैसली आत, आज ज्ञानाई उदास उदास
- कळेना तिघा भावंडा इतर, कारण झाले काय त्यांस ॥१॥
- झोळी लावुनि काखे, गेली असता भिक्षेस
- ना घालुनि भिक्षे, खळे अवमानिले, कटू हीन शब्दे आज त्यांस ॥२॥
- कोमले बाल हृदयास, साहवले ना तीक्ष्ण वाग्बाणांस
- परतले कुटीत खिन्न मने, झोळी आज रिकामीच खांद्यास! &॥३॥
- विटले मन अतिशय अन् जनसंबंध नकोसा झाला आज
- लावुनि ताटी आत एकटे घेतले कोंडुनि, स्वत:सीच स्वत:स ॥४॥
- ध्यानमग्न ते मिटले डोळे, जरी अन्नाचा कण नसे पोटास
- वाटले असेल काय बालह्रदया, स्मरले असेल मायपित्यास ॥५॥
- कां दु:ख हे पदरास, अन् दुष्ट बुद्धी ही खळांस
- जळ भरले नयनांस, ना साहवे दु:खास ॥६॥
- काय काय ते विचार उमटले असतील मन:पटलास
- वेदनेतही परि विश्व करुणा उफाळलीसे हृदयास ॥७॥
- कुटीत बंद झाला होता आज ज्ञानाचा प्रकाश अन्
- बाहेर पसरला विश्वात, भर माध्यान्ही,
- अज्ञानाचा काळकूट अंध:कार! ॥८॥
- निरसण्या अज्ञान दु:ख जनांचे अवनीवरी
- असे ना दुजा सक्षम जो आज पेलेल या शिवधनुष्यास ॥९॥
- जनार्दने पाठविले असे ज्यांसी जन उध्दारास
- कसे पाववावे बरे त्या दु:खी मना समाधानास? ॥१०॥
- गुरुराय निवृत्तीने दिली अंत:प्रेरणा, लहानग्या बहीणीस
- झाली मुक्ताई पुढे, पुसाया त्या ज्ञानदादाच्या आसवांस ॥११॥
- बाळ ज्ञान मन सांत्वनास, बोले मुक्ताई ज्ञान बोलांस
- ‘‘ज्ञानदादा तू रे ऐसा होऊ नकोसी उदास
- तुजवीण ना कोणी जगी, या जना उद्धरण्यास’’ ॥१२॥
- चिमुकल्या मुक्ताईचे बोल चिमुकले
- शांती क्षमा दयेचे जणू ओतले ॥१३॥
- काय अधिकार तिचा, मोजक्याच शब्दांत
- साधना अन् बोधाचे मर्म उकलिले ॥१४॥
- भावगर्भ शब्द जंव कानी ते पडले
- दु:खी ज्ञानाईसी तत्काल भानासी आणिले ॥१५॥
- ‘अरे आज कैसे मज माये व्यापियेले
- ब्रह्मबोधावरुनि मन खाली रे हटविले ॥१६॥
- क्षुद्रतेने मज बुद्धीसी व्यापुनिया
- अद्वैतातुनि कैसे रे द्वैतात आणियेले ॥१७॥
- मुक्ते तुवां मज डोळा आज अंजन घातले’
- क्षमा करुणा वसंती पुन:, ज्ञान हृदय पालाविले ॥१८॥
- खाडकन् ताटीचे द्वार ते उघडले
- चिमुकल्या मुक्ताईसी ज्ञानदादे कडेवरी घेतले ॥१९॥
- ज्ञानाचे तेज विश्वी लख्ख लख्ख फाकले
- लहानग्या मुक्ताईचे मन आनंदे धाले ॥२०॥
- आर्त मनीचे ज्ञानाईचे, उपदेशी प्रकटले
- ज्ञानेश्वरी बोले, विश्वा ब्रह्मद्वार उघडिले ॥२१॥
- ताटीचे अभंग ज्या मुखावाटे प्रसविले
- गुणकीर्ती गाऊनिया आपण पाहिजे तिसी नमिले ॥२२॥
- माऊलीच्या कुशी आज, सारे विश्व विसावले
- कृष्णदास म्हणे श्रेय, पाहिजे मुक्ताईसी दिले ॥२३॥
✦ ✦ ✦
॥ भक्तपालक दायक मुक्ती, श्री गुरुदत्त कृष्ण सरस्वती ॥
✦ ✦ ✦
हे पृष्ठ आपल्या मित्र-परिवारांसोबत शेअर करा
⬆